ผมเคยคิดว่าชื่อค่ายใหญ่บน Uok365 เป็นแค่ป้ายบนชั้นวาง ของไหนดังก็กดของนั้น เล่นไปจนจำเสียง จำจังหวะโบนัส จำทางเข้าโดยไม่ต้องอ่านชื่อ รอบที่กลับมาใหม่เลยห้ามตัวเองเริ่มจากของเดิม เลือกบ้านอื่นที่ไม่ได้ผูกนิสัยไว้ แล้วดูว่าหลังห้าไม้แรก หัวยังอยู่กับงบหรือหลุดไปอยู่กับภาพแล้ว
ค่ายที่ภาพแน่นจะกินสายตาก่อนคิด ไฟ เสียง รายละเอียดบนจอทำให้รอบนั้นดูสำคัญกว่าที่เป็น ผมไม่ได้ว่าของพวกนี้แย่ มันแค่ไม่เหมาะกับวันที่ตั้งใจมาสั้น ๆ เพราะความอลังการยื้อให้อยู่นานเกินแผนโดยไม่รู้ตัว วันนั้นผมต้องย่อเสียงลงเองถึงจะนับรอบได้อีกครั้ง อันนี้ไม่ใช่เทคนิคชนะ เป็นวิธีกันไม่ให้ตาถูกพาไปก่อนกระเป๋า
อีกบ้านเน้นจังหวะคล่อง เข้าเร็ว ออกเร็ว รอคิวสั้น มือทำงานตลอด วันที่หัวล้าจะชอบแบบนี้ผิดปกติ เพราะไม่ถูกบังคับให้รอ แต่ก็พลาดง่ายถ้ายังไม่เขียนเพดาน ยิ่งคล่อง ยิ่งส่งไม้ต่อได้โดยไม่ผ่านด่านคิด ผมเลยใช้ค่ายจังหวะไวเฉพาะตอนยังสด และเลิกใช้ตอนเริ่มตอบข้อความบนจอช้ากว่านิ้ว สัญญาณนั้นแม่นกว่าการเดาว่าโบนัสใกล้แล้ว
มีกลุ่มที่ให้ลุ้นเป็นชุด รอบธรรมดาเงียบ รอบพิเศษมาทีเดียวเป็นก้อน คนที่ทนรอรอบว่างไม่ไหวจะ罵ว่าไม่เข้าทาง คนที่ทนได้จะอยู่จนลืมเวลา ผมอยู่พวกแรกชัดเจน เลยไม่บังคับตัวเองให้นั่งพิสูจน์ความอดทนกับบ้านที่ไม่เข้ากับนิสัย การรู้ว่าตัวเองขี้เบื่อแค่ไหน ช่วยตัดตัวเลือกได้ดีกว่าการไล่สะสมชื่อค่ายให้ครบในคืนเดียว
สิ่งที่เปลี่ยนหลังจากสลับบ้านบน Uok365 คือเลิกถามว่าค่ายไหนดีที่สุด คำนั้นใช้ได้กับคนอื่น ไม่ได้ใช้กับมือตัวเองในวันนั้น ของที่ถูกวันหนึ่งอาจผิดวันถัดไป ถ้าวันนี้รับความวุ่นวายบนจอไม่ได้ บ้านภาพแน่นกลายเป็นภาระ ถ้าวันนี้คิดช้า บ้านที่คล่องกลายเป็นทางลัดให้พังเร็วขึ้น การมีหลายค่ายจึงไม่ได้แปลว่าต้องลองให้หมด มันแปลว่ามีที่ให้หนีของที่ไม่เข้ากับสภาพหัวตอนนั้นได้
รอบนี้ผมเก็บแค่นิสัยเดียวไว้ใช้ต่อ ก่อนกดเข้าบ้านใด ถามตัวเองก่อนว่าวันนี้ต้องการความเงียบ ต้องการความไว หรือกำลังอยากให้จอมาปลอบอารมณ์ ถ้าตอบข้อสุดท้าย จะไม่เข้าเลย เพราะอันนั้นไม่ใช่การเลือกค่าย แต่เป็นการหาที่ระบาย บน Uok365 ชั้นวางค่ายใหญ่มีประโยชน์ตอนใช้เป็นตัวกรองนิสัย ไม่ใช่ตอนใช้เป็นชั้นโชว์ว่าเล่นมาแล้วกี่ชื่อในคืนเดียว